تبلیغات
فروشگاه تازه های کتاب - بررسی نقد هنر مفهومی و جدید در ایران
بررسی نقد هنر مفهومی و جدید در ایـــــران


<meta name="description" content="فروشگاه کتاب، دانلود رایگان کتاب، دانلود کتاب، خرید کتاب، فروش کتاب، تازه های کتاب، فروش تازه های کتاب">

هنر مفهومی و پست مدرن و جایگاه آن در ایران

هنر پویش و فرآیندی عقلانی، عاطفی و احساسی انسان در برخورد با جهان عینیت است که در بستر خیال شکل می‌گیرد و به واسطه علائم و نشانه‌ها ظهور می‌یابد.

غلبه هر یک از این قوای در انسان سبب کمرنگ شدن سایر قوای در او می‌گردد، این غلبه در حقیقت متأثر از شناخت، نگرش و برخورد او با جهان واقع است که در قالب علائم و نشانه‌ها ظهور می‌یابد و تا زمانی که این تجربه جنبه‌ی فردی دارد و با تجربه دیگران به تعامل وا داشته نشود. حکم قطعی در مورد آن به عنوان شیء مخلوق و یا اثر هنری نخواهد بود. پس اثر هنری شیء یا پدیده‌ای است که فرد بنا به ضرورت فرهنگی، اقتصادی سیاسی و غیره به منظور و مقصود خاص برای بیان ادراک خود از جهان به دیگران برمی‌گزیند.

در مقابل فرد و شیء اعتبار هنرمندی و اثر هنری بودن خود را از دیگران می‌گیرد. این عمل تأکید بر جنبه‌ی ارتباطی هنر و عمل اجتماعی آن دارد. اجتماعی بودن هنر یعنی مقید بودن آن به شرایط حاکم بر روابط جمعی است. از اینجاست که اثر هنری به مثابه عمل اجتماعی در ارتباط با قدرت و ایدئولوژی حاکم تولید و دریافت می‌شود. درک این نکته که کار فکری من وابسته به کارهای دیگران است، بسته به شرایط اجتماعی دارد. نقد هنری به عنوان فعالیتی مرتبط با هنر در جهت فهم و درک بهتر آن، نه تنها کاری فردی است، بلکه منشی جمعی دارد. در این راستا منتقد به منظور آگاه ساختن مخاطبین جهت بهتر اندیشیدن و اتخاذ تصمیم برای قضاوت منصفانه‌تر در ارتباط با اثر هنری و سایر گفتمان‌های (اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، دینی، علمی و غیره) به قصد گسترش فعالیت‌های فرهنگی – اجتماعی و ارتقای سطح فرهنگی جامعه گام برمی‌دارد مخاطبین از منتقدان انتظار آموزش دادن و یا رد و قبول آثار را نداشته، بلکه بیشتر به جنبه‌ی ارتباطی آن نگاه کرده‌اند که کاری روشنفکرانه و از اهداف مهم نقد به حساب می‌آید.

متأسفانه می توان گفت تا به امروز در هنر و نقد هنر ایران این امر مهم در کانون توجه قرار نگرفته است، به طوری که در کنار سایر عوامل، مهمترین عامل آسیب‌رسانی به رشد، پویایی و باروری هنر و نقد هنر کشور همین ناحیه است.

در روند پژوهش ابتدا به بیان ویژگی ها و اصول مورد نیاز پژوهش علمی از قبیل بیان مسئله، اهمیت موضوع تحقیق و انگیزه انتخاب آن، فرضیه ها و سؤالات پژوهش، روش پژوهش، اهداف پژوهش، قلمرو پژوهش، جامعه و حجم نمونه پژوهش، محدودیت ها و مشکلات پژوهش خواهد پرداخت. سپس تعاریف اصطلاحات و واژه هایی چون: نقد، اصطلاح نقد هنر، چیستی نقد هنر از دیدگاه فلاسفه، نقد هنر از دیدگاه پژوهشگران و رویکردهای انتقادی مطرح، اهداف نقد، منابع نقد، اثر هنری، ابزار نقد، ساختار نقد، منتقد کیست؟ مخاطب کدام است؟ و رابطه منتقد با هنرمند، مخاطب‌ها و نهادها که در فصل-های آینده از آنها استفاده می شود، مورد بحث و بررسی قرار خواهند گرفت. در فصل دوم با توسل به مفاهیم ذکر شده در فصل اول، پیشینه نقد هنرهای تجسمی ایران را مورد بازبینی قرار داده و در مقدمه تاریخچه گفته می شود که نقد هنر ایران از آغاز تا مشروطه بیشتر به صورت شفاهی (یا لفظی) بوده و کمتر به صورت نوشتاری (یا مکتوب) بوده است.

سپس به آغاز اینگونه نقد که مصادف با شکل‌گیری نقد هنر در غرب و هم‌زمان با دوران مشروطه در ایران می باشد خواهد پرداخت. در ادامه جهت سهولت بررسی فاصله زمانی از دوران مشروطه تا سال ۱۳۸۴ را به چهار مرحله تقسیم کرده و به ویژگی‌های نقدهای هر دوره اشاره خواهد شد. در فصل سوم به معرفی برخی اصول و مبانی جریان هنر مفهومی یا (هنر پست‌مدرن) که مبنای اولیه پژوهش‌اند خواهد پرداخت. سپس به شرایط و زمینه های مؤثر در پیدایش این جریان یعنی؛ ‌دستاوردهای جنبش دادائیسم، اکسپرسیونیسم انتزاعی و مینیمالیسم اشاره می شود. بعد به جریان هنر مفهومی غرب و گرایشهای مختلف آن خواهد پرداخت و چگونگی هر گرایش در تولید معنا و مفهوم تشریح می شود. در پایان به سیر شکل‌گیری فلسفه و جریان هنر مفهومی در ایران و تفاوت‌های این جریان در غرب و ایران اشاره می شود.

در فصل چهارم، بخش اول را به تجزیه و تحلیل نمونه داده‌های جمع‌آوری شده اختصاص داده و برای پاسخ دادن به پرسش‌های تحقیق داده‌ها را از سه دیدگاه معناشناسی منطقی، معناشناسی جامعه‌شناختی (یا کاربردی) و معناشناسی شناختی مورد بررسی قرار خواهد داد و به هر پرسش از منظر این دیدگاه ها پاسخ داده خواهد شد. در بخش دوم به آسیب‌شناسی نقد هنر مفهومی و جدید در ایران خواهد پرداخت. در فصل پنجم پژوهش به نتیجه گیری سخن آخر و پیشنهادات خواهد پرداخت.

در بخش نتایج ضمن اعلام نتایج بدست آمده از تجزیه و تحلیل داده ها بر این نکته تأکید شده است که ارگانیسم نقد هنر شامل: منتقد، پیام، زمینه، رمز، تماس و مخاطب می باشد که هر یک به دلایلی عامل آسیب‌رسانی به نقد هنر مفهومی و جدید ایران شده‌اند. مثلاً در بررسی پیام ها (یا نقدها) به این نکات اشاره می گردد که ابهام معنایی و عدم صراحت در بیان سبب اسرارآمیزی نقدها گردیده است، لذا پیام از چیزهای ناگفتنی خبر می دهد که در چنین حالتی جنبه های ارتباطی نقدها کارآیی خود را از دست می دهند. از این رو به جنبه های کارکردی نقدها از قبیل: کارکرد عاطفی، اظهاری، اعلامی، اخلاقی و تعهدی اشاره می-گردد. در بررسی پیام ها (یا نقدها) از زاویه زمینه به دلالت ارجاعی آنها اشاره می گردد که در چنین حالتی درک معنا و مفهوم نقدها وابسته به بافت موقعیت رویداد می باشد. از این زاویه درک معنا و مفهوم نقدها از طریق دلالت درون زبانی غیرممکن می شود و تنها از طریق حضور در بافت موقعیت رویداد معنا و مفهوم نقدها ادراک می شود.